|
|
De hokjesgeest
Op het platteland ergens in Frankrijk staat een vrachtwagen. Als het 14.00 uur is en alle luikjes aan de zijkant van de trailer tegelijk opengaan, vliegen er honderden duiven de lucht in. Niet de vrijheid tegemoet, maar op weg naar hun thuishonk, waar dat ook moge wezen. Waar ze zojuist nog in een hokje zaten, mogen ze nu door de weidse lucht vliegen. Even… Sommigen zullen niet naar het thuishonk terugkeren, anderen worden opgewacht door hun eigenaar, want zo vrij waren de duiven niet.
De hokjesgedachte is iets dat een steeds vaker voorkomend fenomeen in Nederland. Wellicht was het er altijd. De Turk die 50 jaar geleden hier in de volksbuurt kwam wonen is nog altijd een Turk, ook al is deze persoon geheel opgenomen in de gemeenschap. De gedachte dat mensen allemaal gelijk zijn, mag in theorie wel zo zijn, de praktijk is anders. Let er maar eens op als u in de media een bericht leest. De bijvoeglijke naamwoorden vliegen je om de oren. En als het geen bijvoeglijk naamwoord is, wordt wel op een andere manier een duiding gegeven. In alle gevallen overbodig, tenzij het om een opsporing gaat, dan hoort het bij een fysieke omschrijving en niet als een duiding over de persoon zelf. De huidskleur, afkomst, geaardheid of wat dan ook doet er niet toe.
Afhankelijk van wie je bent of hoe je eruit ziet, mag je over straat. Even genieten van de ruimte, maar zodra het over jou gaat als persoon, wordt je heel snel in een hokje gezet, net als de duiven. Want zodra een duif 'thuis' is, mag die ook een hok in. Blijkbaar is het nodig dat mensen menen de macht over een ander te mogen hebben.
We hebben mensen al bij voorbaat in hokjes gestopt. We hebben over het land (denkbeeldige) grenzen getrokken en dat vervolgens landen genoemd. Het reizen of verblijven in een ander land mag niet zomaar. Daar moet je vergunningen voor aanvragen. Zelfs dieren – die geen landsgrenzen kennen – worden hiermee (symbolisch) geconfronteerd. Een paar jaar geleden liepen een paar wolven van Duitsland zomaar Nederland in en nu ineens is het land te klein. Te klein voor een paar wolven, maar niet voor ruim 18 miljoen mensen. Zie hier de macht die mens zich toe-eigent.
Zolang je nog denkt in hokjes, zal je niet vrij zijn. Pas als jezelf een plek in de gemeenschap hebt kunnen geven, waarbij jij en de gemeenschap elkaar aanvullen, dan pas ben je vrij. Zolang je dat niet hebt, leef je in een hokjesgeest.
Gebome
28-07-2026
|
|
|
