|
|
Idealen en hoop
Een ideale wereld bestaat niet. In die wereld zou de Sahara groen zijn en genoeg voedsel produceren om iedereen te voeden of om genoeg energie op te leveren voor Europa en Afrika samen. In die wereld zouden vrouwen, homoseksuelen of andersdenkenden niet in een hoekje worden gezet of zelfs worden vermoord. In die wereld voert men geen oorlogen en spreekt men 1 taal. Idealen zijn mooi, maar daarvoor zijn het idealen.
De werkelijkheid is anders en daarmee zouden we moeten leven. Niet iedereen is gelijk (communisme) en niet iedereen zegt ja en amen tegen hun leider (dictatuur) of doet wat de leider(s) zegt / zeggen (totalitair). De wereld bestaat nu eenmaal uit verschillen en dat houdt ons scherp. Dan moeten we ook accepteren dat die verschillen er zijn.
Vandaag mogen we stemmen voor democratie. Daarin bepaalt de meerderheid wat er gebeurt, althans als er een meerderheid is. Niet dat minderheden niet worden gehoord, maar tussen horen en je zin krijgen zit een verschil. Dat vergeten veel mensen en denken dat als je maar hard roept, je je zin krijgt.
Helaas is Nederland erg verdeeld. Dat er 26 partijen zijn, veelal met idealen, geeft dat wel aan. Je kan niet alles willen en krijgen. Verdeeldheid is niet goed voor de democratie. Men vergeet ook vaak dat we het in Nederland goed hebben. Men kan wel roepen dat de zorg is uitgehold, maar behoort nog steeds tot 1 van de besten in de wereld. Je kan wel roepen dat pensioenen ouderen achterstelt, maar het systeem hoort tot 1 van de besten in de wereld. Je kan wel roepen dat er (te) veel armoede is, maar dat hoort bij ongelijkheid. Nederland behoort tot de landen die meedraait in de top van de wereld, we zijn gelukkig en innovatief en dat voor zo’n klein landje.
We vergeten ook wel eens hoe we zo ver zijn gekomen. Dat verdient niet altijd de schoonheidsprijs. In de Middeleeuwen waren we een handelsnatie die soms letterlijk over lijken ging, terwijl we amper 2 eeuwen terug bijna failliet waren. We vergeten dat Nederland ook pas kort bestaat, daarvoor zaten hier Spanjaarden, Fransen, Batavieren en weet ik niet wat meer.
We zijn nu wat we nu zijn. Als we mensenrechten boven economie zouden stellen, dan zouden we heel anders zijn. Het is een keuze. Een keuze die we vandaag kunnen veranderen, maar niet door te kiezen voor idealen, maar wel voor hoop.
Freddie Oudman
15-03-2017
|
|
|